In Ada's avonturen schetst de Italiaanse auteur Altan een burlesk beeld van de wereld. Via een reeks sensuele, sombere en cynische personages werpt hij een ironische blik op onze maatschappij. Lees verder
![Ada [Altan]](https://assets.lastdodo.com/assets/catalog/assets/2026/6/9/0/4/7/047912a4-63f2-11f1-89c2-b73359b6fafb.jpg)
In 1939 komt de wees Ada Frowz,een jonge studente aan een elitaire kostschool, erachter dat haar enige familielid, haar oom Gordon, op sterven ligt. Ze snelt naar zijn sterfbed in Londen. Hij vertelt haar dat ze een groot deel van zijn immense fortuin zal erven. Zijn eigen zoon, Nancy, zal echter niets krijgen. De oude man onthult dan het bestaan van nog een zoon met een lokale vrouw, Percy, die diep in de Afrikaanse jungle is achtergelaten. Overmand door wroeging wil hij hem het grootste deel van zijn erfenis geven. Ada, vastbesloten om Percy te vinden en met hem te trouwen (om nog rijker te worden), vertrekt met haar dienstmeisje Carmen naar Afrika. Haar neef Nancy, vastbesloten om niet van de erfenis van haar vader verstoken te blijven, volgt haar op haar expeditie diep in de jungle. Ondertussen patrouilleren nazi-soldaten in de Afrikaanse jungle en bombardeert Hitler Londen met bommen…
Altan is een originele auteur (een opmerking die zowel geldt voor zijn tekenstijl als voor de manier waarop hij zijn verhalen vertelt)
We moeten het experimentele karakter van de strip erkennen, een kenmerk dat hij in verschillende andere publicaties handhaaft en dat hier duidelijk naar voren komt. Hij vult zijn Ada-panelen namelijk aan met korte teksten in de tussenruimtes, de marges. Hij plaatst ze onder de panelen, wat de overgangs- en elliptische functies van deze lege ruimte niet verstoort. Deze woorden lijken buiten het verhaal te staan. Dat wil zeggen, ze behoren niet tot het verhaal of de ontwikkeling ervan. De auteur biedt een scherp perspectief op de zich ontvouwende gebeurtenissen. De techniek is ongebruikelijk, maar biedt een extra optie voor de mogelijke verteltechnieken van strips.
Wat betreft het tekenwerk: Altan bewandelt een zeer persoonlijk pad. Tegen relatief realistische achtergronden tekent hij karikaturale personages met slurfachtige neuzen. (Is dit een verwijzing naar de Belgische "grote neus"-stijl?) Hij gebruikt een spaarzame lijnvoering voor zijn personages. Haar, kleding en accessoires zijn zonder veel details getekend. De penstreken streven niet naar perfectie; de lijnen zijn onregelmatig. De achtergronden zijn gedetailleerder, maar laten ook voldoende ruimte voor vlakke zwarte inktvlakken om de achtergronden te vereenvoudigen. Omdat de tekening in zwart-wit is.
Sommigen zullen deze stijl misschien niet waarderen, maar de consistentie van de kunstenaar verdient erkenning. Het is ZIJN stijl; het is hoe hij zich uitdrukt.
Het verhaal zit vol koloniale clichés, ongetwijfeld bedoeld om de Europese cultuur van de jaren 30 en 40 en het alomtegenwoordige racisme aan de kaak te stellen. Het ontbreekt geheel aan de klassieke positieve figuren. Zelfs de gekoloniseerden zijn net zo opportunistisch en hebzuchtig als hun overheersers.
Er bestaan een filmadaptatie van de strip, met Victoria Abril, Richard Bohringer en Bernard Blier in de hoofdrollen.
Albums
Ada, Casterman, coll. "Les romans (À Suivre)":
Ada dans la jungle, voorgepubliceerd in (À suivre) nr. 30 tot 42, 1980
Album: Ada dans la jungle, Casterman 1982.
Ada in the Jungle, Casterman 1990
Ada à Macau, voorgepubliceerd in (À suivre) nr. 88 tot 96, 1985
Album: Ada à Macau, Casterman1988.
(Niet in het Nederlands verschenen)
Ada cherche un producteur, Kort verhaal 6 pagina’s, (À Suivre) nr. 129, 1988