Onder de familie van de Echte bijen [Apidae] vallen de honingbijen, solitaire bijen, bijen zonder angel en de hommels. Lees verder
Bijen
De familie van de Echte bijen [Apidae] is onderdeel van de orde Vliesvleugeligen [Hymenoptera] en van de klasse Insecten [Insecta]. Er zijn meer dan 5700 verschillende soorten bijen. De bekendste soort is de honingbij, die in verschillende vormen als huisdier gehouden wordt. De honingbij levert namelijk een aantal producten waarvan honing de belangrijkste is. De honing is voer voor de bijen, die veel energie verbruiken. Ook is er een voorraad nodig om de winter te overbruggen. De koningin leeft meerdere jaren en heeft continue werksters om haar heen nodig. Deze werksters leven aanzienlijk korter. De mannetjes (darren) zijn uitsluitend nodig voor de voortplanting. Zij moeten de jonge koninginnen bevruchten. Na de voortplantingstijd zijn mannetjes uitvreters geworden en zijn ze overbodig (voor de duidelijkheid, ik heb het over honingbijen). Ze worden dan door de werksters als indringers beschouwd en afgeslacht. Ter verdediging van het volk beschikken vrouwelijke bijen over een angel die in verbinding staat met een gifklier. De bijen zijn door hun steken ook redelijk veilig voor predatoren. Dat is een eigenschap die andere insecten gebruiken . Ze proberen op bijen te lijken, zoals zweefvliegen, die daarom niet zo snel door vogels gegeten worden. Dit zijn, voor de duidelijkheid, dus geen bijen.
Er zijn meer soorten bijen die als een volk leven. Hommels zijn hier voorbeelden van. De meeste van deze volken bestaan slechts uit hooguit enkele honderden individuen. In tegenstelling tot een bijenkoningin leeft een hommelkoningin slechts één jaar. Het volk sterft dan ook in de winter af. De meeste bijen leven echter solitair. Het vrouwtje moet al het werk doen. Na de bevruchting legt ze een eitje. Dit kan in de grond zijn of in een smalle holle buis, zoals een takje, rietstengel en dergelijke. Na het leggen van het ei verzamelt ze wat stuifmeel en nectar en legt dat als voorraad bij het eitje neer. Daarna legt ze een nieuw eitje, in dezelfde gang (maar in een nieuwe cel) als er voldoende ruimte over is en deponeert een nieuwe voorraad voedsel. Een langere buis wordt vaak met een lege cel afgesloten om predatie of parasitisme van het ei te voorkomen. Dit proces herhaalt zich telkens, totdat de koningin afsterft. De eitjes overwinteren en komen in het voorjaar uit. Eerst de mannetjes en daarna de vrouwtjes. Vaak wordt door mensen nesthulp aangeboden in de vorm van geboorde gaten in hout en steen. Deze hulp hebben ze vaak hard nodig. Solitaire bijen zijn vaak specialisten die slechts op één of enkele soorten planten leven. En deze planten gaan vaak (hard) in aantal achteruit. Daarnaast hebben ze erg veel last van concurrentie met honingbijen.
